Değerli Meslektaşlarım,  Saygıdeğer Dostlarım..

             Bugün bir gerçeği bir hikaye ile özleştirerek,
             Hayal gücümüzü zorlamak istedim..

              Mesleğimiz sağlık  sektörünün  önemli, ama  küçük bir parçasıdır.
Sağlık sektörü ise, artık tek alıcısı  devlet olan büyük bir sektör haline gelmiştir.
TEK satıcı piyasasında  olduğu gibi, TEK  alıcı piyasasında da  kuralları hep TEK ler  koyar.
Fiyatı TEK ‘ ler belirler . Ancak buradaki “ TEK “ devlet olunca ,  devlet bazen baba olduğunu hatırlar. Babaların bir görevi de  ağlayan çocuklarını bir şekilde susturmaktır.!

            Devlet baba sağlık sisteminde yelpazeyi açınca , hem hak sahibi sayısı  , hem verilen hizmetin niteliği , hem de sağlık hizmetlerinin sunum  merkezleri sayısı arttırıldı.
            Bu şekilde devlet hastanelerinde  poliklinik önlerindeki  izdiham  sona erdi.
            Sıra KAVGASI  bitti.
            Ancak bu defa  başka  KAVGALAR  suyun yüzüne çıktı..
           
             Hikaye bu ya.. ..
             Baba  memur, gelir kısıtlı, eve gelen ekmek  sınırlı,  
             Bu defa  çocuklar  babadan  ekmek  kapma  kavgasına  başladılar..
             Güçlü olan iki çocuk  E….……ile H……..   fazla  ekmek  alıyor.
             Küçük çocuk  G………. gelişme çağında, ama cılız kalmış.
             Kişiliğini bulma çağında, kendi içinde kavgalı, çelişkiler içinde
             Adaleleri yeterince gelişmediği için henüz  gücünü  bulmamış,
             Büyüklerin gölgesinde kalmış, baba büyüklerli beslerken küçüğü unutmuş,
             Ekmek artıkları ile besleniyor, bunların birazını da katkı payı diye almıyor.
             Yarı aç, yarı tok  karnınla  beş yıldır sessizce  beklerken,
             Baba da madem sen verdiğim ekmeğinin bir kısmını katkı payı diye yemiyorsun,
             O zaman o kısmı sana vermiyorum  der..
             Bu defa  daha az  ekmeği daha  uzun öğünde vermeye başlar,
             Ama küçük çocuğun bünyesi kaldırmaz, bitap düşer,
             Daha da zayıflayıp hastalanması, yatağa düşmesi an meselesi.
             Öte yanda  Kurtlar var , Ak babalar var , bekliyorlar ..!
           
             Küçük çocuk kendi içinde kavgalı olduğu için çelişkili ifadeler ile ekmek istemeye   
             kalkıyor.Ama derdini anlatamıyor,  ekmeğini almayı beceremiyor.
             Ve  artık açlıktan  ağlamaya  başlıyor.
           
             İşte bizim  konumuz  bu küçük çocuk..
             Şimdi bekliyoruz , hikayemizin kahramanı  küçük çocuk ne olacak.
             Baba  küçük çocuğu nasıl susturacak ?
             Eline  bir oyuncak mı verecek .? 
             Yoksa  ekmeğine yağ mı sürecek .?   
             Yoksa bir tokat çekip , ne ağlıyorsun diye  fırça mı çekecek.?
             Çocuğun hastalığı ne olacak .? 
             Tedavi olabilecek mi , yoksa çocuk gidicimi .?
             Yada  çocuk ne yapacak .?
             Kendi çelişkilerini yenebilecek mi.?
             Kendi içindeki  kavgayı  bitirebilecek mi ?
             Kendi  kişiliğini bulacak mı .?
             Bu şekilde hakkı olan ekmeğini  kendi başına alabilecek mi ?               
             Ve ekmeğine  sahip olabilecek mi.?
            
             Bu hikaye  devam edecek ..
             Doğrusu hikayenin devamını ben de bilmiyorum.  
            Ama nasıl devam etmesi gerektiğini biliyorum ,
             Siz de bu  hikayenin nasıl devam etmesini istiyorsanız
             Sizce  sorun nerede ..?            
             Sorun  Babada mı ? ,  Çocukta mı ? ,  Büyük kardeşlerde mi ?  
             Bu  çocuk için SİZ  ne  yapabilirsiniz..?
 
              Yorumunuzu yazıp gönderin..

             Mehmet  KAHRAMAN